Mekansızım

Başı boş bir avareyim,

Açarı kaçarı olmayan dermansızım

Yok sığınacak bir kapım mekansızım

Sigara yaksam dumansızım

Bir gemi olsam limansızım

Üstümde ağaç olsa yinede gölgesizim

Hayat boyu kış yaşadım baharsızım

Yağan yağmurun altında çatısızım

Bunca insan içinde hep yalnızım

Her daim böyle biçare, bir başınayım

Yinede dert etmem bir şeyi kaygısızım

Bir gün ölürsem ansızın

Bir kabir olur belki mekanım